Foto's

Vandaag vervolgde onze reis over de Scenic Byway 12 met eindbestemming Zion NP. Het was weer een schitterende route waarvan het , zoals ik al eerder schreef, onmogelijk is de schoonheid te beschrijven en vast te leggen op foto. Alle superlatieven zouden tekort schieten, misschien is dit wel de mooiste route tot nu toe.

Ik had gelezen dat op de route een leuke wandeling zou zijn, een hike naar een waterval Calf Creek. Bij Calf creek aangekomen bleek dit een wandeling van 6 mile te zijn, bijna 10 km.
We stonden in dubio, maar besloten hem toch te gaan lopen. Nou dat viel niet mee.
Het was op sommige punten een beetje klauteren en klimmen, en je liep door mul zand, zoals in de duinen, maar dat was tot daar en toe, maar de hitte, dat was afschuwelijk.

We moesten de paaltjes volgen en het laatste was paaltje 15. Voorbij paaltje 11 gaf ik het op, ik geloofde het wel. Ook de kinderen zagen het niet meer zitten. Maar Prospero gaf niet op, en ging alleen door. Na een een kwartiertje wilde toch ook Aletta weer doorgaan, door keihard te roepen naar Prospero, wachtte hij op haar.
Na ruim een half uur probeerden Leandro en ik het toch ook weer, we stopten diverse keren en op een gegeven moment viel Leandro zelfs tegen mij aan in slaap. Juist op dat moment keerden Prospero en Aletta terug, we waren toen zeker 1,5 uur verder. Zij waren zeer verbaasd dachten dat wij wel aan de terugweg waren begonnen. Het bleek dat we heel dichtbij waren, nog zo'n 10 min lopen, we zijn er alsnog naar toe gegaan. En het was wel de moeite waard. Na nog een halfuurtje daar geweest te zijn gingen we terug, toen werd het een beetje eng want het begon te regenen en te onweren, en dat is niet prettig, alhoewel de regen was heerlijk, maar het onweer vonden we maar niets.

Rond 17.15 uur waren we veilig terug bij de auto, en toen bleek het 100F te zijn, dat is omgerekend bij 38graden celcius, en dat om 17.15 uur, kan je nagaan hoe warm het midden op de dag was. Pfff......

Toen moesten we nog naar Springdale. En hier is het de eerste keer dat we van de planning afwijken, helaas, helaas, met een beetje pijn in het hart, want we laten Bryce NP nu noodgedwongen zitten. Maar vanaf Calf Creek is het nog zo'n 150 mile rijden, waarbij we dan wel Bryce passeren, maar niet stoppen, we willen nl niet in het donker door Zion naar Springdale rijden.
Gelukkig hebben Prospero en ik Bryce al eens bezocht en de kinderen zijn nog jong en komen er vast nog wel eens.

Rond 20.45 uur arriveren we bij ons hotel in Springdale, net op tijd voor het donker wordt, want donker is hier echt donker, geen lantaarnpaal in de bergen te bekennen.