de foto's van vandaag 

Half drie (in Nederland 11.30 uur) was ik klaarwakker, toen had ik er net 4 uur slaap opzitten. Wetend dat ik toch niet meer kon slapen heb ik de laptop gepakt en ben liggend in bed het eerste verslagje gaan typen.

Rond een uur of vier begon de rest van de familie ook onrustig te draaien in bed, maar we hebben het weten te rekken tot een uur of zes en zijn toen gaan douchen en aankleden.

Deze hotelkamer had ik gereserveerd via Hotwire voor maar $39 p.n., terwijl deze normaalgesproken via de hotelwebsite $89 gekost zou hebben. Het ontbijt zat zelfs bij deze prijs inbegrepen. Nieuwsgierig naar wat we zouden aantreffen gingen we naar het ontbijtzaaltje, en dat viel nog niet eens tegen. Natuurlijk de bekende plastic bordjes, bekers en bestek (die eet je tenslotte toch niet), maar er was genoeg variatie om hierop of in te doen J , met zelfs omeletjes en hamburgers en wafelmaker, waar je een eigen wafel kan bakken.

Na het ontbijt gingen de kinderen en Prospero even het zwembad testen. Ik reorganiseerde de koffers –stopten spullen die niet elke keer de kamer mee in hoeven in een aparte tas- en zette het verslag online.

Inmiddels was het toch al weer een uur of tien en besloten we op pad te gaan. Eerst even een supermarkt zoeken om water in te slaan. Vlakbij vonden we Target. Het blijft altijd heerlijk om hier in Amerika een supermarkt in te lopen, terwijl ik het in Nederland altijd een noodzakelijk kwaad vind  –boodschappen doen- zou ik zou me hier best een paar uur kunnen vermaken, maar dat is zonde van de tijd.

Met alleen water, Mountaindew en wat donuts in de kar naar de kassa, waar ik met m’n Targetklantenkaart nog $2,70 korting kreeg. De koelbox hadden we bij het hotel al gevuld met ijs en het water kon er zo bij.

Nu waren we klaar om naar het Sonoran Desert Museum te gaan. Langzaam reden we de bebouwing uit zagen we steeds meer cactussen. In 1994 zijn we hier ook geweest,  Prospero herinnerde zich nog de weg met vele bulten –waarvan je zo’n lekkere kriebel in je buik krijgt als je er over heen rijdt- mij zei het niets meer. Onderweg nog even gestopt om van het uitzicht te genieten en een sigaretje te roken. (even terzijde: de eerder gekochte nicotinekauwgum voor in het vliegtuig voorzag wel in de nicotinebehoefte maar Prospero werd misselijk van de smaak) pakte een vrucht van een cactus –erg maar ik weet niet eens hoe die cactus het- brak ‘m open en liet ons zien dat je dat kan eten. We hebben het maar niet gedaan.

Toen we aankamen zagen we al donkere wolken, goed en wel kaartjes gekocht begon het gigantisch te gieten. Aangezien het grootste gedeelte van het museum buiten is hoopten we dat het snel zou stoppen en dat gebeurde ook. Binnen mum van tijd was het weer zonnig en gloeiend heet. In dit museum zie je wat er zoal leeft in de woestijn, allerlei beesten (veel enge, zoals slangen, spinnen, grote kevers) en planten en bomen. Het is een mooi aangelegd museum, waar je een paar uurtjes zoet bent.

Erg leuk is de ruimte met de Hummingbirds, bij binnenkomst staat te lezen dat deze vogeltjes heel dicht bij komen en inderdaad ze vliegen razendsnel rond en komen heel dichtbij je gezicht. Je voelt zelfs een verkoelend windje als ze naast je “hangen” afkomstig van hun vleugels die zo snel bewegen dat je ze niet kunt zien.

Rond half drie hadden we het wel gezien, vooral de kinderen, de jetlag begon toe te slaan.

Vanaf hier reden we naar het San Xavier del Bac Mission. Onderweg stopten we nog even bij Old Tucson, een western attractiepark en filmset, met een paar auto’s op het parkeerterrein zag het er doods en verlaten uit.

Na een halfuurtje kwamen we aan bij San Xavier del Bac.

In 1700 werd deze kerk/missie –die zomaar ergens midden in de woestijn ligt-  gesticht door een Jezuïet.  In Arizona is dit het oudste Europese bouwwerk dat nog steeds in gebruik is.

Jammer genoeg is de renovatie nog steeds niet voltooid en staat de kerk voor de helft in de steigers.

Na onze bezoek aan deze kerk gingen we richting Wall*Mart, we moeten daar even slaapzakken kopen omdat we morgen in een cabin slapen. Ook hier zou je weer uren zoet kunnen zijn, maar we hielden het snel voor gezien, kochten de slaapzakken en wat plastic bordjes en bestek voor onderweg, en gingen lekker naar ons hotel om nog even bij het zwembad te liggen.

’s Avonds gegeten bij Applebee’s toen we daar wegreden zag ik de boekwinkel Barnes & Nobles, ik moest en zou daar even naar binnen om wat te kopen,  en –ja het wordt vervelend- ook daar zou ik wel een hele dag kunnen rondlopen. Heerlijk. Ik heb me ingehouden en alleen een (wegen)kaart gekocht.

Rond 21.30 waren we thuis en vielen de kinderen gelijk in slaap, moesten er weer allerlei apparaten “gevoed” worden en keken we nog wat tv. En vielen ook al snel in slaap.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Ons hotel voor 2 nachten in Tucson. Gereserveerd op Hotwire, waarbij je kiest voor het aantal sterren en het gebied. De faciliteiten en prijs zijn van te voren bekend, het hotel zelf pas na de definitieve reservering.
Deze manier van reserveren kan leuke dealtjes opleveren. We betalen nu $ 39.00 !! per nacht per kamer inclusief ontbijt. De normale prijs is $75,00 per dag. Dat is toch een lachertje.            

Vandaag gaan we het Sonoran Desert Museum bezoeken. In 1994 zijn we hier ook geweest, toen vonden wij het een mooi museum en nu lijkt het ons leuk het met de  kinderen te bezoeken.
Ik herinner me nog enge beesten, zoals gigantisch grote torren, waarvan ik dacht gelukkig zitten die achter glas, bleek er later zo'n beest over de muur te lopen waar ons tafeltje op een terrasje in Palm Springs  tegen aan stond. Brrrrr.... koude rillingen en heel hard gillen om een bomvol terras.
Nee, dan liever de Prairie Dogs, die waren echt vertederend.

.