 |
|
|
|
De rosé heeft z’n werk gedaan: ik
heb heerlijk geslapen tot zes uur!
Daarna heerlijk ontbeten op de camping waar á la minute scrammbled eggs, bacon, french toast en pancakes werden gebakken. De kinderen gingen nog even lekker zwemmen en wij pakten weer alles in. Prospero knoopte een praatje met de Mexicaanse buren die al stonden te barbecuen voor de lunch en we werden zelfs uitgenodigd om te blijven eten. Dat is trouwens wel leuk op zo’n camping, tenminste het was hier zo, dat je snel aanspraak hebt. En iedereen wil weten weten waar we vandaan komen. Gisteren in de Wall*Mart in Benson vroeg de cassière dit ook weer, toen we zeiden “the Netherlands” zei zij: “Oh, my most favourite country!!!” toen ik haar vroeg of ze er wel eens geweest was zei ze: “Nee”. Ik moest wel een beetje lachen, dit is waarschijnlijk wat men bedoelt met nepamerikanen, maar ik mag het wel, ze zijn tenminste vriendelijk en wensen je allemaal een nice trip and lots of fun. Op deze KOA Campground waren ze ook super aardig, en geïnteresseerd in onze route, de eigenaresse kwam zelf uit Santa Fe en schreef voor ons een aantal highlights op in deze stad die we beslist niet over mogen slaan. Verder was het een schone en verzorgde camping waar ik zo weer naar toe zou gaan, een aanrader. Vandaag vervolgt onze weg naar Alamogordo, we kregen nog de tip van de campingbaas om niet de route via de US-180 te nemen maar om nog een stukje Gila National Forest mee te pikken via de SR152 richting Alamogordo te gaan. Hierdoor missen we wel het City of Rocks State Park maar goed je moet nu eenmaal keuzes maken. En we hebben er geen spijt van want het was een hele mooie route.
Vlak na Las Cruces ligt Mesilla, dit zou een aardig dorpje moeten zijn met een Mexicaans centrum. We besluiten hier naartoe te rijden om even te kijken en een cappuccino te gaan drinken. Het dorpje is wel leuk om te zien, en we treffen het toevallig, er is net een autoshow met de schitterende oude auto’s. Vervolgens rijden we richting White Sands NM, vlak hiervoor kom je langs een bordercontrolepost. Prospero wordt hier zeer onvriendelijk te woord gestaan, en wordt natuurlijk aangezien voor een illegale Mexicaan (met 3 gijzelaars in zijn auto volgens Karin J ). Maar gelukkig hebben we de paspoorten nog en kunnen we het tegendeel bewijzen, en mogen we door. Vervolgens bezoeken we even kort het visitorcenter waar ik net mis dat er een reuze slang over de stoep de bosjes in kruipt. Prospero ziet het wel, dat heb je als je buiten blijft om sigaretjes te roken, maar hij heeft weer geen camera bij de hand. We rijden het park in, we kunnen zelfs nog gebruik maken van onze National Park Pass van vorig jaar. We rijden en gebied in met spierwitte gipsduinen. Een heel aparte ervaring. We zetten de auto ergens neer en beklimmen de duinen. Aletta en Leandro klimmen achter elkaar de duinen op om zich er vervolgens weer af te laten rollen. We rijden nog een stukje en gaan weer het duin op, hier mogen we van twee mensen de sleetjes (van die ronde platte) lenen en daar zeggen de kinderen geen nee tegen.
Na een poosje gaan we richting hotel, zo’n 25 min rijden vanaf White Sands, hier nemen Prospero en de kinderen snel een duik in het zwembad en spoeden we ons naar Golden Corral om even wat te eten want om 19.00 uur willen we terug zijn in het park voor de “evening stroll”. Hier treffen we Karin en Marlous weer en met nog een groep mensen volgen we de parkranger de duinen in die e.e.a. vertelt over het ontstaan van de duinen en de flora en fauna in dit gebied.
Om een uur of acht is het afgelopen en nemen we afscheid van Marlous en Karin, we wensen hen nog een fijne vakantie. Ook al gaan we morgen beiden naar Carlsbad Caverns het is niet zeker of we elkaar daar weer tegenkomen. De kinderen profiteren nog even van het zwembad, Prospero gaat tv kijken en ik doe een poging om 2 dagen website in te halen.
\
|
|
|
