foto's van vandaag

Vanmorgen eerst lekker ontbeten bij Denny’s, waar we onze eigen Grand Slam gebouwd hebben, mmmm..... en toen we net klaar waren stapten Karin & Marlous binnen. J
 

Hierna het vaste ritueel: kinderen nog snel zwemmen en wij de bagage weer in de auto doen. We twijfelden om nog even naar White Sands te rijden; ik had nog wel wat meer foto’s willen maken.

Maar we besloten dit toch maar niet te doen, ook zagen we af van de route onderlangs (Alamogordo - el Paso – Carlsbad) naar Carlsbad Caverns, dit zou toch aanzienlijk langer rijden zijn dan bovenlangs, en we hebben al veel gereden de laatste dagen. Texas kunnen we dus nog niet toevoegen aan het rijtje “bezochten staten”.

Vooral het eerste gedeelte door het Lincoln National Forest was erg mooi. Hierna werd het een vlak landschap met zo af en toe een ranch en oneindige vergezichten.

Langs de weg zijn we ergens gestopt en hebben lekkere verse kersen en een ijsje gekocht. Toen het uitzicht wat saaier werd hebben we het luisterboek Oorlogswinter van Jan Terlouw opgezet, en al luisterend gaan de mijlen snel.

We waren spoedig bij ons hotel en hoopten dat de kamer al beschikbaar zou zijn, inchecktijd was 3 pm. We hadden geluk en kregen gelijk de sleutel mee, nou ja het kaartje.

Het is een heerlijke comfortabele kamer met o.a. lekker hoge bedden, luxe badkamer, mooie flatscreen en een supersnelle (gratis) internetverbinding.

We hebben onze spullen neergezet, even gerelaxed en zijn richting Carlsbad Caverns NP gegaan.

Dit park heeft een van de grootste grottenstelsels ter wereld.

Je kunt op 2 manieren naar beneden: met een lift dan sta je in 1 minuut 750feet dieper onder de grond of lopend via de natural entrance.

Wij kiezen er voor lopend te gaan, er staat ongeveer een uur voor. Achter het visitor center loopt een pad naar de ingang toe, eerst krijgen we nog instructies, dat je niets maar dan ook niets mag aanraken en dat kinderen op armlengte afstand bij ouders moeten blijven. Dat doen onze kinderen wel want ze vinden het allebei een beetje eng.
 

Langs het amfitheater van de grot loop je via switchbacks de grot in, een reusachtig donker gat, waar duizenden vogeltjes vliegen (en het ontzettend stinkt) en je moet proberen vogelpoep te ontwijken. Ook moet je daar nog maar niet de armleuning vasthouden, die zit nl. ook onder.

Eenmaal beneden lopen we de tour door de Big Room, erg indrukwekkend allemaal. Tegen vijf uur gaan we met de lift naar boven en staan in 1 minuut weer in het oogverblindende zonlicht. We besluiten niet naar het uitvliegen van de vleermuizen te gaan, dat is vandaag om 7.15 pm., we hebben niet zoveel zin om daar op te wachten.

Op de terugweg gaan gelijk wat eten en daarna lekker naar het hotel, waar ik om zeven uur in slaap val en om half tien klaar wakker ben (en om twee uur ’s nacht nog steeds), de kinderen gaan zwemmen en Prospero zich uitleeft in de fitnesszaal.