Gisteravond hadden we besloten om vandaag de hike naar Delicate Arch in Arches NP te doen. Er zijn 2 manieren om deze bekende boog te zien. Of je rijdt naar een parkeerplaats en loopt daar een stukje naar boven. Dan zie je ‘m uit de verte. Dit hebben we vorig jaar gedaan, of liever gezegd Prospero, want wij vonden het toen veel te warm. Het was toen midden op de dag, we hadden eerder die dag al een andere hike gedaan.
 

De andere mogelijkheid is om er helemaal naar toe te lopen, zo’n 4,8 km en 146 meter naar boven klimmen.
	klik op het plaatje voor meer info over Arches

We hadden de wekker op zes uur gezet, en na het ontbijt in het hotel, waren we om kwart voor acht op de Wolfe Ranch parkeerplaats waar de hike begint. Het eerste deel loop je langzaam omhoog over een grindpad en vervolgens klim je over slickrock naar boven. Toen wij net op het slickrockgedeelte begonnen waren kwam er een oude man, ondersteund door 2 jonge mensen, voet je voor voetje terug gelopen, met bloed op z’n kleding en op z’n achterhoofd. Hij was waarschijnlijk uitgegleden en gevallen. Zielig.

Maar wij gingen vol goede moed verder, toen we bijna bovenaan waren, bleek dat we het laatste stuk verkeerd gelopen waren -ondanks dat we de cairns gevolgd hadden- we hadden gewoon andere mensen gevolgd. Er kwam (alweer) een vriendelijke Amerikaan, die uitlegde hoe we verder moesten, hij wilde ons wel voorgaan. Aardig toch.

	Op een gegeven moment, je bent er dan bijna, loopt er -na een klim over oneffen ondergrond met vele hobbels, bobbels, op-en afstappen-  een stukje plat, vrij glad pad langs de rots omhoog, met aan je linkerhand een afgrond. Toen maakte Leandro heel serieus, de grappige opmerking dat dit voor rolstoelgebruikers was. Haha, jahoor Leandro en straks gaan we met de lift weer naar beneden.
Leandro's rolstoelpad.

Als je er bent is het overweldigend, imponerend. Wat zijn wij dan nietig.

Om de beurt gaan er mensen onder staan om foto’s te maken. Ook wil iedereen graag foto’s zonder publiek. Er was een duitse familie die dit niet echt begreep, ten eerste dachten zij alleen te zijn en bleven maar onder de boog staan. En wisselden elkaar af in allerlei formaties, en de camera ging in de meeste vreemde standen. Ondertussen werd er om ons heen in het Frans, Engels en Spaans veel commentaar gegeven, dat ze eens moesten opzouten. Het duurde zo lang met deze familie Alleen op de Wereld dat ik m'n mond niet meer kon houden en zei: und jetzt ohne Leute! Nou hèhè ze hadden ‘m door.


We hebben nog een tijdje genoten van het wonderschone uitzicht en begonnen toen met de terugtocht, die altijd sneller gaat dan heen. Aletta verstuikt haar voet nog, en Prospero en Aletta ruilen van schoenen, zij zijn loopschoenen en hij haar Teva’s. Zij loopt nu niet zo snel en Prospero blijft bij haar. Leandro en ik zijn doorgelopen en wij waren om kwart voor elf weer terug bij de auto.

Hierna reden we naar de supermarkt in Moab, daar haalden we wat boodschappen en een lekkere koffie bij Starbucks, die in de supermarkt gevestigd is.

We reden terug richting hotel en zijn bij Adrift gestopt voor informatie over een combinatietrip, raften met een 4x4 tour. De man achter de balie was erg kortaf, en we reserveerden niets en gaan naar Tag-a-Long, zit er vlakbij. Hier waren ze een stuk aardiger, bellen helemaal om te vragen of bij de 4x4tour ook de schäfertrail zit, dit wordt bevestigd en we reserveren raften de volgende ochtend en een tour ’s middags. 

Nu gaan we lekker naar het hotel, heerlijk hotel trouwens, en vermaken ons bij het zwembad. Ik trouwens bij de questlaundry, even 3 wassen gedraaid, gedroogd en opgevouwen. Er was wel een strijkbout en –plank in de kamer, maar daar begin ik niet aan. Hierna voeg ik me weer bij de rest van de party of four en we blijven tot een uur of zeven in het zwembad. ’s Avonds eten we heerlijk bij the Moab Brewery en zwemmen de kinderen hierna tot een 10 uur.

Het was een heerlijke dag met weer zo’n mooie wandeling, een echte aanrader. Ik zag trouwens net in de Arches info dat deze wandeling streneous was, toch weer trots op ons zelf dat we het gedaan hebben. En het viel best mee, alleen moet ik er niet aandenken dit ’s middags in de brandende zon te moeten doen.

En wat is Arches NM toch een schitterend park, zo groots en weids, zo machtig indrukwekkend. We zijn er nu 2 keer geweest, maar mochten we ooit weer in Moab komen dan gaan we weer hier naar toe, we hebben nog steeds niets alles gedaan en gezien.